1 gün içerisinde yaşadığım Küçük bir olayı anlatayım... iş çıkışında yüzmeye gidecektik arkadaşlarla o yüzden sırt çantası aldım yanıma. iş çıkışında arkadaşın yanına gittim ve telefonumu orda unutmuşum. neyse çıktık yüzmeye gittik. ordan çıktık çaldığım cafeye gittik. program 1 gibi bitti ben sırt çantamı cafede unuttum. Arkadaşlar eve bıraktıklarında saat gecenin 3üydü. anahtar aradım ama anahtarımda çantada kalmış. Bari annemi arayım dedim en azından kapıyı açsın usulca. ama telefonda yok. ertesi gün işe gittiğimde 4 arkadaşım gelmişti ziyaretime
1 çantamı diğeri evin anahtarlarını 3.sü telefonumu 4. sü de cüzdanımı getirmişti

bunu çok yaşıyorum

unutkanlığı ben de çok sık yaşıyorum. hatta zaman zaman geçici ve kısmi hafıza kaybına kadar gidebiliyor. burda örnek vermeye kalksam hangisini anlatacağımı bilemem çünkü yaşadığım ve yaşamakta olduğum bi ton olay var. unutmak hayatımın bi parçası artık ne ben yadırgıyorum nede çevremdekiler. alıştık s::
belli bir olay anlatmayacağım ama günlük sıradan işlerde bile unuttuklarım oluyor onlardan birkaç örnek verecek olursam;
..sigara yakıyorum, bi nefes çekip kül tablasına koyuyorum. bi bakıyorum orda yanan bi sigara daha var. daha 2 dakika önce yakmış ve unutmuşum..
..kötü bi olay olduğunda tüm olanları unuturum..
..telefonu gittiğim yerlerde, çayı ocakta unuturum. yine çayı doldurur ama içmeyi unuturum soğur. tekrar tekrar ısıtmaya giderim..
..evden çıkarken ışıklar veya kapı açık kalabilir. yatarken bilgisayarı da ve msn oturumunu da açık unutabilirim..
..insanları ve isimleri unuturum. telefon numaralarını hatırlayamam. sık sık şifrelerimi unuturum..
..bi yere gitmek üzere biriyle kararlaştırır sonra da randevuyu unuturum. hatta daha 2 dakika önce yemeğe çıkacağımızı kararlaştırıp unuttuğum bi olay da meşhurdur..
..markete gider ne alacağımı unuturum.. wuff
..faturaları ödemeyi unuturum elektrik veya net kesilir boyuna..

tabii size abartılı gelecek ama hepsi doğru malesef. gerçi bu durumdan memnunum, şikayetçi olduğum söylenemez. çoğu zaman işe yaramayan veya unutmak istediğim bi ton şeyi rahatlıkla unutabiliyorum..

doktorum aklımdan geçen kötü ve karamsar düşünceleri kağıda yazıp getirmemi istemişti.. ben unutmuştum.. sonra aklıma geldi aa yazıcaktım dedim.. kağıdı kalemi elime aldım.. ne düşündüğümü unuttum.. ve hep aynısı.. 2 dk önce aklımdan geçen şeyleri unuturum.. başkalarının söylediği şeyleri bi süre sonra hatırlarım ama kendi düşüncelerim, isteklerim vb şeyleri çok çabuk unuturum.. arada bi ilham gelir o anda yazmam gerekir ama yanımda kalem kağıt olmadığı için yazamam, eve gidince yazarım derim ama eve geldiğimde ne yazacağımı unturum.. hatta bi keresinde sınav anında[kimya sınavıydı] ilham gelmişti ve ben unutmamak için sınav kağıdına yazmıştım herşeyi, sınavlar okunduktan sonra hoca kağıdımı verip, al bu şiirini bi kağıda geçir diye bağırmıştı.. :D

bişey unuttum ama ne olduğunu unuttum wuff

bişey unuttum ama ne olduğunu unuttum wuff

işte bu :Z:

birbirini tanımayan iki kişiyi tanıştırırken ikisinin de adını unutmak. çok başıma geldi :D
-selam, bak sana kimi tanıştıracağım
+selam
-bu...şey..öhöm(neydi ya adı?) a bak kim geliyor(tüyülür)
bir de birisine önemli bir soru soracakken. çok yedim bu haltı ben:
-hocaaam, bir şey sorabilir miyim?
+(hoca duymaz)
-hocaaaaam?
+...
-hocaaam?
+efendim kızım, sor.
-ee, şey..hehe unuttum ben(kıpkırmızı oturulur)

Bu gün bir arkadaşımın stüdyosuna gittim. Blues çalıyolardı stüdyoda. o anda nerde olduğumu kim olduğumu unutuverdim. Müzik o kadar güzeldiki o anı yaşamanız lazım. Özellikle o bas gitarın sesi insanın içine işledikce kelimelerle anlatamiyacağım bir duyguyu yaşadım orda.

P.tesi günü halamla beraber Ankaraya halamın göz hastalı için gittim. ordan izmir'e geçtim. İzmir dönüşünde Halamı Ankaradan alıp yeniden Kayseri ye dönecektim. Ankarada kuzenle ve kız arkadaşıyla buluştuk. Aştiye geçtik Halamda Aştiye gelecekti. Kuzene dedim halamı tanıyosun dimi. gözlüklü olan mı dedi. Yok dedim önce Ama sonra halamı göz için Ankaraya götürdüğümü hatırladığımda gözlük taktığınıda hatırladım. Bizimkilere sölediğimde koptular..