Küçüklüğünüzden bu yana hatırladıklarınız nelerdir ? Dökülün bakiyim.:V::Z:

roman olur bence :Z:

gölgesnden korkan tek kişiii... kum , karınca, vs vs yiyen kücük varlıktım

bahçemizde dut ağacı vardı onun altında çamurdan kaplumbağa yapardım...
babamın güvercinleriyle oynardım (çünkü hiç arkadaşım yoktu, gerçi hala yok:) ...
kapılardan ağaçlardan çatıya tırmanır(evimiz tek katlı bi gecekonduydu) bulutları bişeylere benzetmeye çalışırdım...
gece maymunuma sarılır günümü anlatırdım...

korkağın tekiydim ::D

Çok sinirliydim, agresiftim :Z: Şaka falan yaparlardı asla tahammül edemezdim :deli:

Çok sapıktım wuff dışarıda gezerken önüme geleni parmaklardım :V:

Büyüklerin tepesine oturup saçlarıyla oynamaya bayılırdım :deli:

nedense hep halının orta kısmına otururdum tüm gün. yemeği bile orda yerdim wuff

evdeki gardolabın arkasına saklanıp yaklaşık 5-6 saat çıkmazdım :S maksat annem korksun yokluğumu anlasın :D bi kaç gün beni poh pohlasın :D:D şimdi diceksiniz 5-6 saat nasıl duruodum orda:D yiyecek,içicek ihtiyaçlarım için depom hazırdı :V:

ahh aah küçükken insan en ufak şeylerden bile mutlu olabiliomuş şimdi anlıorm.. (önceden anlasam da bişe olmazdı zaten :deli:)

evdeki gardolabın arkasına saklanıp yaklaşık 5-6 saat çıkmazdım :S maksat annem korksun yokluğumu anlasın :D bi kaç gün beni poh pohlasın :D:D şimdi diceksiniz 5-6 saat nasıl duruodum orda:D yiyecek,içicek ihtiyaçlarım için depom hazırdı :V:
boğazınıda düşünüyo süper yaaa:Z:

ewın en karanlık kosesıne gıdıp(salonda teklı koltugun arkası gunduz bıle ısık görmesdı..wıtrın duwar we o koltugun arkasından olusan bermuda seytan ucgenı)awuc ıçlerımı kulaklarıma delı gıbı bastırıp ağlarken..Allahım nolur derdım..nolur..benı sewıosan..ben yanına gelmek ıstıorum..burayı sewmıorum ben.. s::

hatta ayakkabılarımı bıle alıodum yanıma :D sanırım yuruyerek gıdılıo sanıodum :D hihi

küçüklüğümü hatırlamıyorum :::(

dedemlerin köyü vardı tatil olur olmaz oraya koşardım. eşşeklere binerdik elimizde de sopalar kılıç niyetine kullanır savaşırdık. ben eşşeğe ters binerdim çünkü hep önde giderdi benim eşşek böylece arkadakileri daha kolay vururdum tabii sakıncaları da var hersene en az bir kere eşşekten düşer kafamı yarardım. sonra toplanır çamurdan oyuncak yapar akşama kadar oynardık sonra köye dönerdik dönerken ot toplayıp eşşeğin semerinin üstüne bağlardık hem daha rahat oluyordu hem de daha tehlikeli eve varana kadar tekrar sopalarla savaşırdık ama bu kez eşşeğe düz binerdim düşme tehlikesinden dolayı sonra ona da çare buldum kendime bir şöför tuttum...

sinirli ve depresif bir çocuktum hiç arkadaşım yoktu
çocukluğumu hatırlamak bile istemiyorum

oyun oynardım paso başka bişey yapmazdım :D

güzel yıllardı..

sabahtan akşam kadar gülle oynardım :)
şimdi düşünüyorumda niyeyse yazın değilde, kışın o yağmurlu çamurlu günlerinde oynardım ne kadar salakmışım :haha: bide üstüne çamurlu elbiserle eve gidince dayak yerdim qqq

Küçüklüğüm mü

Öğretmenlerimden yana hiç şansım olmayan bi çocukluktu.


Ama dayı kızları ile çamurdan yaptığımız şekillerle oynamanın ayrı bir keyfi vardı